Hihi, hildur
hér, tad vard ekkert úr forinni til barcelona núna yfir páskana,
klaufaskapur og vitleysa vard valdur af tví, í stuttu máli tá
bárust breytinga emailar of seint til mín frá edreams og svo
klaufaskapur af minni hálfu ad fatta ekki strax afleidingarnar
af tví. Í stuttu máli missti ég af vélinni.
En mig langar til
ad skrifa um daginn i gaer, tví ad hann var soldad skemmtilegur og
skrytinn.
Tetta semsagt
byrjadi allt saman á tví ad ég vaknadi klukkan 6:30 til ad ná lest
til Madrid klukkan 7:45, ég tók páskaeggid mitt med í handfarangri,
tad gekk allt vel nema ad lestin var hálftíma of sein og fartegar
ordnir svo pirradir ad nunnuhópurinn var meira ad segja farinn ad
ókyrrast all harkalega.
Lestin kemur og á
sama momenti og ég stíg upp í lestina tá fatta ég ad ég er ad ollum
likindum buin ad missa af fluginu (ég hef lítinn áhuga á ad tala um
tad sérstaklega heldur frekar um atburdi tessa dags, sem sagt
afleidingar tess ad missa af vélinni.) ég ákved nú samt ad fara til
Madrid og gá hvort ad ég geti reddad tessu einhvernveginn, annad
flug eda einhver onnur leid á ad koma mér til barce. Ég stíg inn í
vitlausann vagn sem er baedi merktur numer 1 og 12, tad er fjórir
vagnar í heildina nr 1,2,11,12 og ég vildi fara í nr 12 en stíg inn í tann
fyrsta nr 1. Sumir vita hvad tad er ótaegilegt ad ganga í gegnum
heila lest med farangur á bakinu og hún tar ad auki farin af stad
og fullt af odru folki sem er ad reyna ad komast í réttann vagn, en
allaveganna í naestseinasta vagninum er stýfla einhvad fólk kann
ekki ad gíra toskunum sínum almennilega og allir fyrir aftan standa
fastir. Mikill hlátur er í vagninum vegna veseninsins á fólkinu en
haest aleja tó trjár stelpur. Tegar ég kemst naer teim finnst mér
ég heyra íslensku svo ad ég geri tad sem madur gerir í teim
adstaedum madur spyr med nervosu brosi, alveg tilbúinn ad bakka
útúr tessu ef taer eru nú norskar eda faereyskar, ¿erudi
íslenskar?, nei viti menn trjár stúlkur frá vestmannaeyjum, sem
sagt stelpur nr 2,3,4 sem ég hitti hér í salamanca, ég hitti hana
tótu tegar amma og mamma voru hér, og ein af tessum stelpum meira
ad segja buin ad vera hér sídan í september. En ég verd ad halda
áfram for minni í saeta nr 23v í vagni 12 og tegar ég er ad ganga
yfir i tann vagna tá lokast hurdin á baki mér, klemmir toskuna mína
med og ég stend fost eins og asni, og get ekki hreyft mig. Tetta
uppskar mikinn hlátur í bádum vognum og tar sem ad mér finnst fólki
alltaf vera ad horfa eda hugsa um mig tá var ég viss um ad allir
vaeru enn ad hugsa um tetta í lok lestarferdarinnar.
Tegar vid komum
til Madrid tá berst ég med straumnum upp í stodina og ákved ad
reyna ad leyta ad interneti og ad hringja i edreams fólkid og gá
hvort ad tad geti hjálpad mér, fat chance en madur má reyna.
Audvitad tad eina sem eg fae útur tví samtali er sú vissa ad aldrei
aftur muni edreams vera einn af minum stoppistodum á netinu tegar
ég leyta ad flugi, eda hóteli eda bílaleigubíl eda nokkurn skapadan
hlut.
Kona sem vinnur á
stodinni segir mér ad ekkert Internet sé í húsinu tannig ad ég geng
eitthvad um, hugsandi um mín mál, á ég ad fara á flugvollinn, eda
ekki, og tá sé ég stelpurnar sem eru ad reyna ad komast til
Benidorm, tau mistok sem taer gerdu voru tau somu og ég gerdi
seinna um daginn, skírdagur, allir á spáni eru ad ferdast med rútum
eda lestum! Taer ákveda ad taka leigubíl á rútustod en ég metro upp
á voll, var soldad medvitud up peningana sem ég var búin ad missa
út af tessu veseni mínu, eftir smá straetovesen, og kannski klst
sídar er ég upp á velli og ódýrasta farid til Barcelona tennan dag
er á 189 evrur, neibb, íslensku stelpurnar hafa dúkkad upp aftur og
fá somu leidinlegu svorin, bara til rándýr for til Benidorm, eins
og med barce, madur hefdi haldid ad ef flugfélag á segjum 5 saeti
eftir 3 klst fyrir flug ad teir myndu reyna ad losna vid tau, en
nei 200 evrur takk fyrir adra leidina. Eftir smá spjall fara
stelpurnar á lestarstod en ég tek metro á rútustod, á tessum
tímapunkti t.e. tegar ég kem tangad er kl ad verda 4 og eg hafdi
komid til Madrid kl rett ad verda 12. eina rutan til barce er 23 um
kvoldid first class, tarna er ég adeins farin ad missa módinn,
eggid ordid vidkvaemt, metro kerfid er mjog stort i Madrid mikid um
langa ganga til ad labba, hringi orugglega i tridja skiptid i mommu
(einstaklega typiskt af mér) og ákved ad í stadinn fyrir ad fara á
adra rutustod, taer eru nefnilega fjorar i Madrid og ekki allar
samtengdar en ég var nokkud viss um ad rúturnar vaeru allar ordnar
fullar og tad var styttra fyrir mig ad fara á lestarstodina en ad
fara á adra rútustod til ad taka rutina til baka til salamanca.
Tegar ég kemst loksins aftur á chamartin lestarstodina, er ekki til
neitt far til barce, ekki einu sinni áleidis, tannig ad ég kaupi
mida til salamanca til baka, klukkan er rumlega 5 og ég er ekkert
buin ad borda sidan 7 um morguninn, buinn ad vera svona rosalega
asi á minni, bakid ad gera útaf vid mig, pakkadi audvitad alltof
miklu í bakpokann eins og vanalega, tannig ad eg fer og laet geyma
bakpokann og páskaeggid sem er enn heilt en plastid utan um frekar
rifid. Skelli mér á naes veitingastad og kaupi mer storann bjor og
vondann mat. Sest nidur og afsakid, tamba bjórin og kedjureyki
nánast, (svo annan bjór) og reyni ad átta mig á hvad ég eigi ad
gera frá kl 17:30 til 21:30 tegar lestin mín fer til salamanca. Mér
fannst tetta ekki naegur timi til ad fara í hinn endann á baenum
tar sem ad samkvaemt kortinum minu var einmitt stadurinn sem ég
vildi vera á, tannig ad ég sit bara kjur, svo kemur tessi
ljóshaerdi madur, og spyr hvort ad ég tali ensku, tetta var hann
Scott sem er 54 ára madur ad ferdast einn um evrópu, nýkominn frá
Portugal og á leidinni til san Sebastián. Tessi madur hafdi frá
miklu ad segja, augljóslega mikill drykkjumadur, svona midad vid
nefid, og tad ad allt sem hann hafdi ad segja tengdist bjór og
viskýdrykkju, en tarna sátum vid í taepa 4 tíma og toludum um allt,
skiptumst á hofundum sem vid verdum ad lesa, sogdum frá tví hvad
vid vaerum ad gera og hvad vid vaerum ad fara ad gera, og hvad vid
gerdum um daginn, hann er ad skrifa bók um ferdalogin sín, sonur
hans er búinn ad fara til 32 landa á sídastlidnum 2 árum, hann
vinnur fyrir eitthvad stórt hotel vid ad kenna fólki ad drekka vín,
konan hans Scott er kennari á Bahamas eyjunum, og hatar tad, en
aetlar ad kenna í eitt ár í vidbót svo ad teir haekki tax free
eftirlaunin hennar. Scott er kanadískur og frá Winnipeg, hann talar
mjog haegt, á tad til ad gleyma tví sem hann er ad segja, talar
ensku med sudurbandarískum hreim sem meikar lítid sense, og ég er
nokkud viss um ad hann hann haldi framhjá konunni sinni adallega ad
tví ad hann sagdi mér nokkrar kvennafarssogur, sem audvitad gaetu
hafa verid lygi, kl 21:00 var tími kominn til ad kvedja, ég fór í
lestina mina, og var í litlum vagni 17 manns en engu sidur 4 born
undir 7 ára, fjor!!! Voda saet oll saman, madurinn hlidina á mér
svaf mestallann timan, med svona gervi sígarettu í munnvikinu,
eitthvad svona daemi sem madur held ég sýgur eda eitthvad, tegar
madur er ad reyna ad haetta ad reykja, eda má ekki reykja ad tví ad
madur er fastur í lest í tvo og hálfann tíma. Bornin voru nokkud
hress, gretu ekkert of mikid, en ég var ordin svo treytt enda hafdi
vakna snemma um morguninn og buin ad burdast um allt metro kerfid i
Madrid med bakpokann minn, en 00:00 komin aftur til salamanca tar
sem ad ég hafdi byrjad taepum 18 tímum fyrr, enntá í skónum mínum,
og var kvidin fyrir ástandi fótanna tegar ég faeri úr teim, keypti
mér kebab og hélt heim á leid, ákvad ad taka leigubíl, tann fyrsta
tennan dag sem ég er rosalega ánaegd med, lenti á gódu spjalli vid
mann frá ungverjalandi um freka spánverja sem hunsa leigubíla
radir, komst heim, úr skónum, páskaeggid heilt og inn í ískáp med
tad, upp í sófa, kebab og rúm.